ضد صهیونیسم

مطبوعات، ابزار عملیات روانی صهیونیسم

 

 اگر به چهره‌های برجسته رویکرد صهیونیستی در ابتدای امر توجه شود، به استثنای دکتر حییم و ایزمن و قاضی براندایز تقریباً همگی نخبگان مؤثر صهیونیست، روزنامه‌نگار بوده‌اند. تئودور هرتزل، موس هس، بن گوریون، بن زوی، ناخمان سایکرین، ناحوم سوکولوف، مارکس نوردو، ولادیمیر جابوتینسکی، هاری ساکر، ژاکوب دوهاس، از جمله این افراد به شمار می‌آیند.
با وجود این رهبران، طبیعی بود که از ابتدای پیدایش صهیونیسم بر رسانه‌های جمعی و ابزارهای خاص تبلیغاتی در این راستا تأکید ویژه‌ای شود و صهیونیست‌ها برای ایجاد و ساماندهی رسانه‌های همگانی، به سرمایه‌گذاری‌های زیادی اقدام کنند. اصولاً به دلیل فضای خاص حاکم بر وسایل ارتباط جمعی غرب، نفوذ در مطبوعات کشورهای ایالات متحده آمریکا، انگستان و فرانسه، برای دستگاه تبلیغاتی صهیونیست‌ها اهمیت ویژه‌ای دارد، چون سطح کوشش وسیعی دارند و به بهترین نحو می‌توانند خواسته‌های نخبگان صهیونیست را تحقق بخشند. آنچه مشخص است هم‌اینک دستگاه‌های خبررسانی جهان، تقریباً به گونه‌ای مستقیم در اختیار چند سازمان خبری بزرگ اسرائیل است؛ به این ترتیب، حدود دو میلیارد نفر از جمعیت جهان، همه روزه، اخباری را دریافت می‌کنند که در راستای امیال و اهداف صهیونیست‌هاست. این نوشتار بر آن است تا ضمن بررسی روند مزبور، به این مسئله بپردازد که محیط ادراکی ـ روان‌شناختی خاص حاکم بر نخبگان صهیونیستی، عامل اساسی جذب و در اختیار گرفتن رسانه‌های همگانی غربی در راستای رسیدن به منافع خود از طریق ابزارهای ویژه تبلیغاتی ـ روانی بوده است.

+نوشته شده در ۱۳۸۸/۸/٧ساعت٤:٤۱ ‎ب.ظتوسط محمد مهدی جوکار | نظرات ()